*വേടൻ: പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദം, സംഘപരിവാറിന്റെ ഭയം*.

കേരളത്തിലെ റാപ്പ് സംഗീത രംഗത്ത് വേടൻ എന്ന ഹിരൺദാസ് മുരളി ഒരു വിപ്ലവകാരിയായി ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ റാപ്പുകൾ വെറും വിനോദത്തിനുള്ളതല്ല; മറിച്ച്, അവ ജാതി, സാമൂഹിക അനീതി, അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയ്‌ക്കെതിരെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദമായി മാറുന്നു. വേടന്റെ സംഗീതം സാമൂഹിക നീതിയുടെ ആവശ്യം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർക്ക് പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ഭാഷ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ശക്തമായ ശബ്ദം സംഘപരിവാറിനെ പോലുള്ള യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികൾക്ക് ഒരു ഭീഷണിയാണ്. അവരുടെ ആധിപത്യവും അസമത്വങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന വ്യവസ്ഥയും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ഈ ശബ്ദത്തെ നിശബ്ദമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

വേടന്റെ റാപ്പുകൾ ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ ക്രൂരതകളെയും സാമൂഹിക അനീതികളെയും നഗ്നമായി തുറന്നുകാട്ടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'വാ' എന്ന റാപ്പിൽ നിന്നുള്ള വരികൾ ശ്രദ്ധിക്കുക:  

> "ഒന്നിച്ചു നിന്ന് പോരാടാം, അടിച്ചമർത്തലിനെതിരെ"  

ഈ വാക്കുകൾ വെറും ഗാനരചനയല്ല, മറിച്ച് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരെ ഒന്നിച്ചു നിന്ന് പോരാടാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു യുദ്ധമുദ്രയാണ്. വേടന്റെ സംഗീതം പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളുടെ വേദനയെയും പ്രതീക്ഷയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് അവർക്ക് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഭാഷ നൽകുകയും, നൂറ്റാണ്ടുകളായി അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സംഗീതം സാമൂഹിക മാറ്റത്തിനുള്ള ഒരു ശക്തമായ ആയുധമാണ്, കാരണം അത് നിലവിലുള്ള അധികാര ഘടനകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും പുനർനിർമ്മിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

വേടന്റെ ഈ ശക്തമായ സന്ദേശത്തിനെതിരെ സംഘപരിവാർ ഒരു വിഷലിപ്തമായ പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതത്തെ "ജാതി ഭീകരവാദം" എന്ന് മുദ്രകുത്തി അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആർ.എസ്.എസ്. നേതാവ് എൻ.ആർ. മധുവിനെ പോലെയും ഹിന്ദു ഐക്യവേദി നേതാവ് കെ പി ശശികലയെ പോലുള്ളവർ വേടന്റെ റാപ്പുകളെ "വിഘടനവാദം പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന സാഹിത്യം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് അതിനെ നിശബ്ദമാക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് വെറും വിമർശനമല്ല; മറിച്ച്, അവരുടെ ഭയത്തിന്റെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും തെളിവാണ്. വേടന്റെ സംഗീതം അവരുടെ ചാതുർവർണ്യ ആധിപത്യ സ്വപ്നങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിനെ അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതിലൂടെ അവരുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—നിലവിലുള്ള അസമത്വങ്ങളെയും ജാതി അധിഷ്ഠിത വ്യവസ്ഥയെയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാട് വ്യക്തമാകുന്നു.

സംഘപരിവാറിന്റെ ഈ നീക്കങ്ങൾ അവരുടെ സ്വന്തം പരാജയത്തിന്റെ സൂചനയാണ്. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു വരുന്നത് തടയാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതിനാൽ, അവർ അപവാദപ്രചാരണത്തിലൂടെയും അടിച്ചമർത്തൽ ശ്രമങ്ങളിലൂടെയും ഈ ശബ്ദത്തെ ദുർബലമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ശ്രമങ്ങൾ വെറും ഭീരുത്വത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്—അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം.

സംഘപരിവാർ ഹിന്ദു താത്പര്യങ്ങളുടെ സംരക്ഷകരായി സ്വയം ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവരുടെ നയങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ഹിന്ദു സമൂഹത്തിലെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങളെ—ദളിതരെയും ആദിവാസികളെയും മറ്റ് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനവിഭാഗങ്ങളെയും—അവഗണിക്കുന്നതാണ്. വേടന്റെ സംഗീതം ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ ശബ്ദമായി മാറുമ്പോൾ, സംഘപരിവാർ അതിനെ എതിർക്കുന്നത് അവരുടെ ഇരട്ടത്താപ്പിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ഒരു വർഗത്തിന്റെ മാത്രം താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുകയാണ്—അത് ഉയർന്ന ജാതികളുടെയും അധികാര വർഗത്തിന്റെയും താത്പര്യങ്ങളാണ്. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉയർച്ച അവർക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല, കാരണം അത് അവരുടെ അധികാര ഘടനയെ തകർക്കും.

വേടന്റെ സംഗീതം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, കല എല്ലായ്പ്പോഴും സാമൂഹിക മാറ്റത്തിന്റെ ഒരു ശക്തമായ ഉപാധിയാണെന്നാണ്. അത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ വേദനയെ പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, അവരുടെ പ്രതിരോധത്തിന് ശക്തി പകരുകയും ചെയ്യുന്നു. സംഘപരിവാറിനെ പോലുള്ള യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികൾക്ക് ഈ കല ഒരു ഭീഷണിയാണ്, കാരണം അത് അവരുടെ ആധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയെ ഇളക്കുന്നു. വേടന്റെ റാപ്പുകൾ ഒരു സാംസ്കാരിക പ്രതിരോധമാണ്—അത് ജനങ്ങളെ ഉണർത്തുകയും, അവരെ പോരാടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വേടന്റെ സംഗീതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ സൃഷ്ടി മാത്രമല്ല; അത് പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടായ പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. സംഘപരിവാറിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ ശ്രമങ്ങൾക്കെതിരെ, ഈ ശബ്ദത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഇതിനായി, പുരോഗമന ശക്തികൾ ഒന്നിച്ചു നിൽക്കണം. വേടന്റെ ശബ്ദം നിശബ്ദമാക്കപ്പെടരുത്; മറിച്ച്, അത് കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങണം. സാമൂഹിക നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനും അവരുടെ സമരങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കാനും നാം ഒന്നിച്ചു നിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

സംഘപരിവാറിന്റെ അസഹിഷ്ണുതയും ഭീരുത്വവും തുറന്നുകാട്ടപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. വേടന്റെ സംഗീതം അതിനുള്ള ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്—ഇത് ഒരു വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ ആരംഭമായിരിക്കണം.

സംഘപരിവാറിന്റെ വേട്ടയാടലുകൾക്കിടയിലും, വേടന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും. കാരണം, അത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം ശബ്ദമല്ല; അത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ, നീതിക്കായി പോരാടുന്നവരുടെ കൂട്ടായ ശബ്ദമാണ്. ഈ ശബ്ദത്തെ തടയാൻ ഒരു ഫാസിസ്റ്റ് ശക്തിക്കും കഴിയില്ല.